Verslag VVA VR 1

Linda: “Het is mij nu dan al twee weken achter elkaar gelukt, om het schrijven van het wedstrijdverslag bij iemand anders in de schoenen te schuiven. Nu denken jullie natuurlijk dat ik lui ben, en mij er makkelijk vanaf wil maken… Maar eigenlijk zit er iets anders achter. Het is angst. Ik ben nieuw in de voetbalwereld. De ene na de andere regel of voetbalterm vliegt me om de oren. Als je nooit gevoetbald hebt, is dat toch best lastig kan ik je vertellen (in de voet, in je ruuuug, dieeeep, lijn, sluitennn), dat soort termen. En dan hebben we het nog niet eens over buitenspel gehad. In een wedstrijdverslag is het toch de bedoeling dat je in voetbaltermen schrijft en de regels op je duimpje kent. Ik ben dus bang dat ik weleens door de mand zou kunnen vallen wat betreft de termen en regels. Ik zeg het eerlijk: er valt nog veel te leren! Daarom heb ik gekozen om klein te beginnen. Ik schrijf vandaag alleen over onze ‘Woman of the Match’. Ik heb de hele wedstrijd op de positie achter deze Superwoman gespeeld, en ik was bij het uitreiken van de medaille (inclusief toelichting). Ik denk dus dat ik hier wel iets over kan schrijven.

De sleutel tot succes tijdens deze wedstrijd bestond uit drie dingen: laagjes, in beweging blijven en lekker voetballen. Iets wat Fiene deze wedstrijd allemaal heeft laten zien. Fiene, had haar thermoshirt aan, heeft veel gerend en lekker gevoetbald! Tess had de eer om de titel deze week weer door te geven. De toelichting was dan ook van Tess: ‘’Je hebt goed gespeeld! De lange ballen gaan steeds beter en je hebt goed naar mij geluisterd’’. Dus als iemand de ambitie heeft om de volgende wedstrijd ‘Woman of the Match’ te worden, een beetje aanpappen met de huidige Woman of the Match, en vooral daar goed naar luisteren, zou wel eens kunnen helpen. Zo makkelijk kan het zijn.

Nee grapje natuurlijk! Goed gespeeld Fiene! Voor de tweede keer dit seizoen, dik verdiend!

En omdat Fiene na tweemaal de titel Woman of the Match te hebben gekregen, op een roze wolk zit, zich euforisch voelt, en nu denkt de hele wereld aan te kunnen… heeft zij aangeboden de rest van het verslag te schrijven (inclusief voetbaltermen). Thanks! You go girl!”

So far, -> Linda!

Special thanx to this powerlady!

Daar zit ik dan neuriënd op mijn roze wolk,  ‘lekker met de meiden meiden meiden’…. afdalend met mijn gedachten naar afgelopen zaterdag aan de Balk. Een gure winterdag met het kwik ver onder 0, en een wedstrijd in het vooruitzicht tegen de hekkensluiter Vroomshoopse Boys, die de laatste plek glansrijk domineerden met 2 goals voor en 34 tegen. Weinig van ons waren hiervan ook maar enigszins onder de indruk. Desalniettemin, zette de angst om er met harde woorden af te gaan op infobalkbrug, bij sommigen het vizier op extra scherp.

Doordat er voor de wedstrijd nog belangrijke zaken geregeld moesten worden als auto’s op naam zetten, zat er op de afgesproken tijd in de kleedkamer een selectie dat voor een 7 tegen 7 toernooitje acceptabel zou zijn, maar een 11tal was er bij far nog niet uit te vormen.

Anyways, dit vroegtijdig aanwezig stelletje fanatiekelingen bereidden zich mentaal alvast voor, lekker met de meiden een zitzak en worteltaart.

Oehlala

Eenmaal allen binnengedruppeld kwam onze trainert met een opstelling op de proppen, waarmee hij de te verwachten potentiele doelpuntenregen tot stand wilde gaan brengen.

Ons Melleke, bont en blauw van een valpartijtje, had zichzelf bij elkaar geraapt om ferm en standvastig haar doel te vertegenwoordigen de komende 90 minuten.

Als beschermer van ons Melleke en haar broos gekneusde lichaampje stond daar voor haar Trynstje, die elke lange, hoge bal constant voordat de tegenstander er lucht van kreeg al uit de lucht wist te pikken, strak op te vangen, borst, buik, koppen, geen probleem. Ik zag hier skills voorbij komen waarvan ik spontaan begon te blozen, wat een kwaliteiten tussen deze lijnen.

Links hadden we staan ons Linda, die weer stond te popelen om zowel ons als de tegenstander eruit te rennen, wat een heerlijke onuitputtelijke aanvulling dit seizoen. Daarnaast Moniek, die de komende 90 minuten meer ruimtes zou zien en dichter bij de goal zou komen dan ze de laatste jaren ooit is geweest, en rechts Mariska, weer op haar vertrouwde plek, ready to shine!

En dan daar op het midden… na het zien verschijnen van pareltje Veld mét tas zag je het doffe laagje op de oogjes van haar teamgenoten door haar wekenlange afwezigheid, als sneeuw voor de zon verdwijnen, she’s back! Een onmiddelijke, extra grote opluchting voor ons Tesske, die haar dagen op midmid bij deze definitief heeft geteld.  Trainert Johan heeft zijn nachtrust ook weer terug nu dit basis plekje weer oud en vertrouwd gevuld is. Links en rechts van dit pareltje vond je de mini’s Buijs en Jansen.

Ons spitske was de behendige Heetebrij, met links van haar de opgeluchte ten Kate met haar weergaloze voorzetten en rechts vond je het sterke dametje Hakkers.

Allen dik verpakt in handschoenen, dubbele sokken, thermoshirts klonk om 14:30 het fluitsignaal, welke gek genoeg een verstijvend effect leek te hebben op de Vroomshoopse Boys, er was weinig beweging te zien aan die kant en VVA kreeg volop de kans om geheel eigen spel te spelen. Er werd weinig weerstand geboden en de weerstand die geboden werd was te verwaarlozen. Het was dan ook de eerste minuut waarin Heetebrij haar payback deed, d’r vizier stond op scherp, ze kreeg een kans een maakte hem af. Zo dut ons spitske dat. 1-0

In de 4e minuut was het Anouk die haar schot liet gelden na een voorzet van Ruth, 2-0

De komende 20 minuten deden zich er verschillende kansen voor, zelfs ons kleine linkshalfje kwam in de buurt, schoot naast, maar na eenmaal van een potentieel doelpunt geproefd te hebben liet het haar niet meer los, tóch nam de angst het over toen ze niet veel later voor open doel kwam en legde de bal af op Ruth, waarvoor de pass net te hard was en de bal over de achterlijn verdween.

Dan was daar nog ons Tesske, ook zij had verschillende kansen, maar had deze eerste helft een struggle met de boom van een keeper, van wie haar attitude net zo groot was als zijzelf. #bescheidenheidsiertdemens #tipje De hoge ballen van het gouden linkspootje die normaliter keurig onderkant lat naar binnen draaien, werden nu door de beuk op t doel uit de ruimte gevist.

In de 21e minuut vond dametje Hakkers het mooi geweest, maakte zich eens goed kwaad, gaf 3 boys het nakijken met als kers op de taart een strakke voorzet op Ruth.. 3-0

De sporadische dreiging die er was vanuit de boys, die bestond uit de uittrap van de keeper die rond de middenlijn belandde, werden consequent onschadelijk gemaakt door ons laatste frou Trynstje. Het stond als een huis daar en er kwam geen balleke langs. Er was dan ook sprake van een kleine teleurstelling toen in de 24e minuut haar kuit het dusdanig liet afweten waardoor zij haar plek moest afstaan. Niet gevreesd, daar was Vrouw Lunenborg. Dit schrijvende schiet oud trainert dhr. Bonen door mijn hoofd, die ik eens hoorde zeggen ‘dat is mien vrouw!”, wederom tijd voor een #suggestie en voor een feestje. #MRandMRSBonen

Anyways, zij nam haar oude plekkie weer in, het pareltje ging een stukkie naar achter en mevrouw Spaan nam plaats tussen de lijnen.

Gedurende dit tafereeltje had Tess nieuwe plannen gesmeed, die beuk zal de flexibelste niet zijn dacht ze. Met haar nieuwe plan onder de arm zette zij opnieuw koers richting doel én beuk. Spitske Heetebrij zag het vuur in de ogen én benen van Tess en gooide er een voorzet uit richting onze linksvoor, kleineBuijs die nog niet op de hoogte was van haar nieuwe plannen riep haar nog na “LAAAAG” en inderdaad, hoge bomen vangen veel wind maar geen balletjes laag in het hoekkie. 4-0

Nadat Kayleigh al een paar doortastende pogingen had gedaan om haar acties zelf af te maken, die achter of naast gingen, besloot ze in de 40 minuut het bij een voorzet te laten, en knap strakke bal op het spitske Heetebrij, daar volgde een knoeperd van een schot..  5-0

Vlak voor de rust werd Mel nog even bij de wedstrijd betrokken, of het haar imponerende houding was of haar blauwe oog wat de aanvallende Boys deed afschrikken is onbekend, maar een redding was het. Het bleef 5-0. Keurig.

Rust

Na de woorden “minder lange ballen, gewoon goed voetballen, overspelen en vrij lopen” van de trainert, was het aan ons om de doelpuntenregen voort te zetten, zo hoorde ik het spitske spreken over een eindstand in de dubbele cijfers die haalbaar moest zijn.

Zo fier als wij het veld weer op kwamen dartelen na 15 minuten, zo nederig kwamen de boys weer aangesloft. En nog krap aan met de tenen in de tweede helft, werd deze instelling van onze dames in de eerste minuten direct weer beloond met 2 goals. Beide van Ruth, na een voorzet van Tess. Ook Linda speelde hier een florissante rol in, die van haar backpositie wat mooie acties en loopacties wist te maken waardoor zij één van deze kansen wist te creëren. 7-0

In de 50e minuut vond er een klein tegenvallertje plaats, de inmiddels sterk onderkoelde Mel die deze wedstrijd meer toeschouwer was dan deelnemer, kon de vluchtige aanval die van rechts op haar af kwam niet tegenhouden met haar gevoelloos geworden lichaampje, wat resulteerde in een tegengoal. 7-1

Doordat het plan van aanpak bij de boys wat hartstochtelijker was dan de 1e helft waren er meerdere vrije trappen, strafschoppen en ook.. een penalty, nadat Kayleigh flink van de sokken werd gelopen door, voor de zekerheid, 2 man. Aan dametje Hakkers de eer deze te nemen, ze wilde zo graag maar het was haar niet gegund, op de paal!

Er ontstond nog een vrije kans voor de kleine Buijs, die hem recht in de handen van de keeper speelde. Nog steeds galmen de woorden van de trainert ‘hoekje kiezen!!’ (normaliter geen probleem voor deze miss) ‘s nachts in alle stilte door haar hoofd.

Nadat het pareltje en potentieel vrouw Bonen omgewisseld werden, ziet deze knappe vrouw haar kansen waar, duikt de ruimte in, legt hem af op Kayleigh die hem af wil ronden…. Zij wist zich niet zo af te stemmen op de keeper als dat ons gouden linkspootje even daarvoor wist te doen en schoot hem in de handen van de keeper.

Nog 3 goals te gaan tot de eindstand 10-1 waarvan er nog 2 toe te schrijven zijn het spitske en 1 aan Tess die een weergaloos afstand schot het doel in wist te werken, waar de beuk geen weerwoord meer op had.

“Lekker met de meiden in tenue

Lekker met de meiden scoren

Lekker met de meiden fluitsignaal

Deze wedstrijd is alweer binnen

Lekker met de meiden meiden me-meiden…”

Eindstand 10-1