Bekeravontuur VVA2 eindigt in kwartfinale

Nadat VV Avereest al boas was over SCD’83, Gramsbarre, HHC en tweemaal Vroomshoopse Henkies was het ditmaal beurt om DOS’37 4 een pak rammel te geven in de beker. DOS is net als VVA ook koploper in haar vierde klasse, dus dat pak rammel werd al gauw veranderd voor een rammelaar. Het veteranenensemble uit Vriezenveen bleek een 35+ ploeg te zijn met voldoende ervaring en kunde. Avereest stelde er het nodige tegenover, met veteraan/ babystem Baas voorop in de strijd.

Helmich, HJ en Jan hadden ditmaal beschikking over maar vijftien spelers. Echt waar en niet te geloven. Haas (panty), Kloet (boulevard), Erik (zwetend autorijden), Nick vd Belt (fit worden enzo), Kooiker (machtig upper’n bie Buuter) en Lars (skeen’s) waren niet bai. Wie wel weer bai was, is Nick Henkie Slinger Buitenhuis! Nadat hij vorige week 90 minuten mocht draven bij das Dritten, maakte hij zaterdag zijn rentree bij VVA2. Al waren de slingers nergens te bekennen, mooi was het wel. Helmich koos voor: Rein; Henkie, Hermen, Hein3, Dok; Leyon, Baas, nieuwe preses; Sven, Yorick en PVDL. Bankie: Veurzitter, Pascal, Noef en RAMOOOOOOOON.

De spanning zat wel op de wedstrijd, want het zou uniek zijn als VV Avereest de halve finale van de beker zou bereiken. Het eerste is ook een keer ver gekomen, maar verder zijn er geen resultaten geboekt in de beker(lees oefen)wedstrijden. De wedstrijd was amper begonnen en DOS stond al op voorsprong. De spelwijze van de veteranen was direct duidelijk. Geen aanvallen over tien schijven, waarom toch in hemelsnaam? Inspelen, uithalen, balletje breed en lang op de oude maar geslepen spitsen. Bijna iedereen achterin en op het middenveld heeft een goede pass in de poten, waarom zou je het niet doen. Heerlijk effectief. De eerste bal die achter de verdediging viel werd direct geprikt achter Rein. VVA probeerde wel te voetballen, maar was onder de indruk en dus slordig. Yorick zette Sven bijna voor de keeper met een steekpassje, maar deze kwam niet aan. Kort erna werd het ook 0-2. Een corner werd bij Rein gelegd, hij werd toch echt in zijn vijfmetergebied aangeraakt waardoor Beer de bal niet raakte maar een Vriezenvjenner wel. De protesten deden weinig bij scheidsrechter Pouls uit Dedemsvaart.

Vervolgens bleek Avereest in de laatste 25 minuten wel veel kansen te creëren! Man, man man. Normaal scoort VVA en houdt Beer z’n doel schoon, nu misten we kansen en scoorden zij. Leyon kreeg een vrije schietkans, de goed spelende Sven moest aannemen maar schoot ineens van zes meter, Patrick kopte net niet binnen en de inschuivende Hein lobte over terwijl Sven en Patrick naast hem liepen. Al met al dotten van kansen, maar geen resultaat. DOS vond het allemaal prima, waren echt wel kwetsbaar maar liepen rustig naar de kleedkamer toe.

Baas gaf in de rust een relaas over drive, inzet en beleving om deze kwartfinale alsnog tot een goed einde te brengen. Helmich en Jan sloten zich aan bij Baassie en wisselden vooralsnog niet. De tweede helft bleek een heel andere helft dan de eerste. Al moet ik niet vergeten dat DOS eerst nog eventjes 0-3 maakte twee minuten na rust. Wederom een balletje erachter, de nummer 19 maakte dankbaar gebruik van de geboden ruimte. Helmich greep direct in en wisselde Hermen voor Ramon, ging 1-op-1 spelen en probeerde zo iets te forceren. Later kwam Hummel voor Henkie.

Terwijl een aantal spelers van VVA het eigenlijk niet meer zaten zitten en zich neerlegden bij de uitschakeling, dachten Baas en Hein er het zijne van. Hunne van. Hullie van. Oke, gingen zij voorop in de strijd. DOS pakte geel na een charge op Baas en toen ging het los. Baas kopte een tiptop corner van Sven binnen (‘’aaaah laat ze maar drukken joh, we hebben die 8 toch wel’’). Of toch niet. Twee minuten later snelde Baas langs drie spelers en zijn puike voorzet werd binnengelopen door Sven. 2-3, het kan Avereest! Het publiek ging er eens goed voor zitten en in het schouwspel ontwikkelde zich razendsnel. Een paar minuten na de 2-3 stond Baas helaas te slapen bij een corner. De bal werd opnieuw ingebracht, maar Baas stapte als enige niet. 2-4, Rein kansloos. Nu was het dan toch wel klaar. OF TOCH NIET! Dok, Ramon en Hummel verdedigden als leeuwen (respect mannen) en voorin werd ook alles of niets gespeeld. Wat een veerkracht en motivatie.

Pascal was er inmiddels (78e minuut) ingekomen voor Thomas en had al een balletje gekaatst op Hummel. Nadat Yorick uit een duel kwam op de achterlijn, werd Pascal aangespeeld. Hij speelde Leyon in, hij ramde knoepershard op goal maar Baas stond in de weg. Zijn borstaanname was feilloos en de droge knal ook: 3-4! Pascal greep naar de bal in het net, maar de keeper liet ineens acteerspel á la Jento Fernim zien en ging naar de grond. ‘’Ie sloeg mie an de bek!’’ Pascal kreeg geel en mocht tien minuten brommen. Effectief! Avereest ging door, hield stand achterin (RAMOOOOOOOOON won kopduel na kopduel, Rein pakte 1-op-1) en gaf alles. Nadat Veurzitter al een paar had lopen draven, zag hij nu het juiste gat. Op zijn actie volgde een voorzet, die Hein wilde binnen knikken. Een touché was voor de scheids genoeg: ‘’Jaja, da’s een PINGEL!’’ Op de stip! 88e minuut. Yorick ontfermde zich rustig over deze klus, dronk een slokje water met de keeper mee en stuurde hem vervolgens de verkeerde hoek in. 4-4, echt! Kan het dan toch in deze wonderlijke en krankzinnige kwartfinale. Het publiek werd driester en zag het zitten.

Maar dan toch, de naïviteit en opgewondenheid deed Avereest de das om. We kozen ervoor om man op man te blijven spelen, het ging goed en we zaten in een flow! Die paar kansen tegen hinderden niet. Toch ging het fout. Sven (top gespeeld gozer) leed balverlies en DOS ging er vandoor aan de rechterkant. De voorzet was ook nu puik en kopbal hard. Rein was kansloos, grensrechter Jan niet. Hij vlagde en gaf na tijd aan dat het toch echt randje buitenspel was. Scheids Pouls ging niet mee in het verhaal van Jan en keurde het doelpunt goed. De goed spelende, maar opgefokte en adrenaline slurpende Baas kreeg geel na een akkefietje met Pouls en mocht ook brommen. DOS maakte er nog 4-6 van en Pouls vond het toen genoeg geweest. Uitgeschakeld.

Achteraf redenerend had VVA 2 de brommer toch moeten terugschakelen om de pot dicht te houden. Penaltykiller Rein had zeker een kans gehad, maar mocht niet optreden in de pingelserie. Nu kregen we de deksel op de neus en lagen we eruit. Maar een compliment is op z’n plek. Voor DOS, uiteindelijk terecht door vanwege de effectiviteit en volwassenheid. Maar er is genoten van de drive, power en goals van Avereest. Voor velen een ervaring om mee te nemen in het verdere verloop van de VVA-carrière. We baalden, maar zijn ook trots. Nu alles op het kampioenschap!