Staphorst 4 – VVA 2. Ohja, en meer.

13 april 2019, een dag die de boeken in zal gaan als die ene dag dat de op één-na-knapste kerel van het team, Jonkie genaamd, zijn rechter voetbalschoen vergat. Hierover volgt een uitgebreid stuk.

We verzamelden om 13;00u bij ons aller Thuishaven, VVA 2 mocht voor de verandering weer een keertje voetballen, en we zaten nog wel zo in ons ritme, heerlijk. De 14-koppige selectie van trainer Frans, ging onder leiding van een militaire colonne richting Staphorst. De koploper. Oei. Eenmaal aangekomen hadden we nog rustig de tijd om even in de kantine te koekeloeren, een stukje Staphorst A1 tegen Rolder Boys A1 te bekijken, en voor diegenen die meenden behoefte te hebben aan een bakje koffie, of een snack, zoals Raymon Spijkerman, was er ook tijd en ruimte. Toen we dan van trainer Frans móésten omkleden, brak de zogenoemde hel los. Waar er nog lekker getierd werd in de kleedkamer, zou uiteindelijk een jochie van 20 zijn tranen moeten bedwingen. Waar Jonkie eerst Spiekerjozef nog voor het lapje dacht te houden door te vertellen dat hij zijn balliepatta´s vergeten was, bleek hij toch écht maar één voetbalschoen bij zich te hebben. Vol verbazing keek de arme, danwel knappe knul om zich heen, en verrek, hij had er toch echt maar één bij zich. Afijn, de wedstrijd. Lees meer

VVA2 voetbalt weer eens en wint van USV 2

Het was na een aantal weken weer tijd voor Avereest 2 om de wei in te gaan. Er wordt veel getraind, maar amper gevoetbald. Het blijft lastig, zo’n reserve vierde klasse. Het lijkt soms op het afvoerputje van de kleinere clubs waar de reserveteams de dupe van worden. Misschien moet de KNVB er eens een keer wat aan gaan doen. Afijn, laten we kijken naar het positieve. Het was zaterdag schitterend weer en Allround Tuinen lieten de schoffels en planten achter zich om aan te sluiten bij het aller Tweede. Ook Epke gooide de hexagons van zich af en trok het Roozeboom tricot aan om Frans & co te helpen tegen USV 2. Lees meer

Huh, een wedstrijdverslag van VVA2?!

Zo dan! Weer eens een wedstrijdverslag van VVA2. Good old times can return, ofzoiets. De panties bij het tweede hebben allemaal geen zin om iets te schrijven over de zaterdagmiddag. VVA-Loyal Beun vindt dat altijd wel de moeite waard en pakt daarom de laptop er maar weer eens bij. Bij het verzamelen voor de wedstrijd tegen HTC 2 was hij er dan ook als de kippen bij om de rest aan te spreken, wat resulteerde in een belofte van Jonkie om de pen ook eens op te pakken. Chapeau! Lees meer

Een ode aan VVA2 van de schrijvers!

VV Avereest 2 is kampioen. De twee newswriters hebben zich op zondag of maandag kostelijk vermaakt met de verslagen. Net als het team en alle mensen die het hebben gelezen. We wilden het seizoen niet afsluiten met een kampioensverslag, maar er ook een soort huldiging van maken. Net als afgelopen zaterdag, waarbij iedereen een medaille kreeg. Het seizoen was te tieren om dat zomaar af te sluiten. En jawel, dan komt het weekend weg er nog aan… Wie weet wat we dan op papier krijgen! Bij deze 3500 woorden leesvoer. Lees meer

We did it: VVA 2 Kampioenen!!!

Dat er iets uit de pen komt is op zich al een wonder te noemen. Na het volksfeest aan de Hoogeveenseweg 34a was het maar de vraag of iedereen wel zou ontwaken op zondagochtend. Zoals Dennis Zwijns zei: ‘’Ik vrees elk weekend weer om een broertje kwijt te raken. Meestal is het die kale.’’ Ditmaal had het iedereen die bij het kampioensfeest aanwezig was, kunnen overkomen. Maar we zijn er allemaal weer. VVA 2 is kampioen geworden! Wat een feest. Geweldig.

13 mei 2017 was een dag dat voor VVA een speciale moest gaan worden. Tien jaar na het kampioenschap van VVA2, waar Hein ook al in speelde, was de kans weer groot dat VVA een kampioenselftal zou gaan krijgen. Be Quick 4 kwam op bezoek in Balkbrug en het tweede van VV Avereest moest winnen om kampioen te worden. Zwolsche Boys won de week ervoor met 14-1 van Be Quick, daar konden allerlei theorieën aan vast worden geknoopt. Gespannen, maar vol getier en geouwehoer zat VVA2 in de kleedkamer.

Voor de warming-up werd sponsor Ferlin uit Dedemsvaart bedankt door de selectie en namens de sponsorcommissie. Na zes jaar trouwe dienst moeten we op zoek naar een andere kledingsponsor. Hermen Wennemars bleef gezellig aanwezig op het sportpark en VVA2 ging bezig met de voorbereiding. Helmich koos voor de volgende elf: Beer; Rop, Hein, RAMON en Dok; Baas, Kloet en Kampioencourtz; PVDL, Beun en Sven. Op de bank zaten Sik, Vjox, Henkie, M en Hunter. Laatstgenoemde had een prachtige reden om later te zijn. Zoon Sven is ter wereld gekomen en Dirry en Hermen hadden even iets anders aan hun hoofd dan de kampioenswedstrijd. Sportief en meegaand als de familie is, moest Hunter de tweede helft wel bij VVA zijn. En dat deed hij maar al te graag. Noef, Nick vd Belt, Kamikaze, Haas, Jonkie, Kuiper, Buijs, Buiter en kapitein Erik zaten niet bij de wedstrijdselectie.

KampioenCourtz

Hoe kun je een wedstrijd openbreken en misschien al wel beslissen. Léyon Courtz is de naam mensen. Na een seconde of 37 lag de bal in het mandje. Via Hein, Beun en Baas lag de bal ineens voor Leyon. Zijn blokschot-achtig iets dwarrelde over de keeper heen en we stonden al met 1-0 voor in de kampioenspot!! De familie van Leyon was in grote getale gekomen en zij konden later nogmaals juichen voor onze pokerkampioen. Na een minuut of 25 kreeg Leyon namelijk de bal op randje zestien. Donny van de Beek raakte de lat tegen Lyon, Leyon is beter. Zijn geplaatste dwarrelbal viel prachtig binnen in de lange kruising en zo liet hij de Kampioenscourtz nog meer stijgen!

Be Quick was zeker niet slechter in de middenfase van de eerste helft. Sterker nog, ze hadden redelijk wat grip op de wedstrijd. Een enorme kans werd om zeep geholpen op de 1-1 en later had een kopbal ook rustig binnen kunnen vallen. Maar een kampioensploeg scoort op de juiste momenten en dat deed ons Svennetje. Ons Bammetje. Onze hendige Joosse heeft zich stormachtig ontwikkeld, al is de diamant nog niet helemaal gepolijst. Maar dat hoeft ook niet. Dirigent Kloet zag Sven diepgaan en krulde de bal op maat richting de goal. Sven nam goed aan, kapte naar zijn befaamde linker en schoof rustig binnen in de lange hoek. En dat vlak voor rust, wat een moment! Nu leek de pot toch wel gespeeld. Vader Sven, misschien wel de grootste fan van VVA2 (hij is bijna altijd aanwezig geweest, respect en bedankt!!) keek toe en was na afloop dan ook übertrots op zijn zoon.

Er werd nog niet gewisseld in de rust en de adrenaline spookte al door de kleedkamer. Kloet en Beun vonden een minuutje zwijgen eigenlijk wel lekker, maar daar kwam barre weinig van. De banaantjes werden verdeeld en besproken wat eventueel nog wat anders kon. Vlak voordat de uitstekende arbiter Oostwoud op zijn fluitje wilde blazen voor het tweede bedrijf, kwam er ineens een rood-rokende menigte het sportpark opgelopen. ‘’VVAAAA, VA, whatever will be, will be! We’re coming from Balkbrug, VVA, VA!’’ De helden van ons aller Dritten hadden Lemmel opgerold en kwamen met een mooie sfeeractie op de proppen. Fantastisch mannen. De dames van Avereest hadden voor de wedstrijd al een geweldig spandoek opgehangen en stonden fanatiek bij elkaar te gillen en te schreeuwen naar al dat mannelijke geweld op het kunstgras. Ja, de VVA Vrouwen moeten nog wel een tijdje bij de club blijven. Brengt toch vernieuwing bij de club! Toppers.

Zwolsche Boys

Je hebt Zwolsche Boys in het groen-wit, en je hebt Zwolsche Boys die bij Avereest voetballen. Rop, Henkie, Lars en Kloet ballen al de nodige jaren bij de club en hebben nu toch besloten om te stoppen (in naam van de preses) en om met elkaar op het fietsie naar de voetbal te kunnen (Lars, Henkie en Kloet gaan naar Berkum met Platje). De mannen waren altijd wel wat op elkaar gericht (met name met rondo’s), maar hebben ook veel tijd en energie in VV Avereest gestoken wat maakt dat deze laatste wedstrijd een hele speciale moest gaan worden. De lachebekkies van de PvdT (Partij van de Tieren) losten elkaar af na 50 minuten wat een mooi gebaar van de staf was. Boys, alle goeds in Zwolle. ‘Maar VVA verlaten we niet, hoessé, hoessé, hoessé!’

Hermen, Thomas en Pascal waren ook in het veld gekomen maar de dravende Dani pakte zijn moment ook mee. De fitte bivakker kreeg aanvallend wat meer ruimte en Sven gaf uitstekend mee aan Dok. Hij zette zijn sprint door en dacht niet na: Vanaf de zijkant van de zestien ramde hij kiezelhard binnen achter de verbouwereerde doelman. Helemaal knettah die Dani. De vele mensen langs de lijn konden het wel waarderen en gingen los op de goal van Docter. De vele wisselingen in het veld maakten wel dat het spel er niet veel beter op werd. Dit hoefde ook niet meer. Hein, Hunter, Lars, Baas, Beun, Sven, Pascal, allen kregen ze de kans om te scoren. Het lukte alleen Baas. Een hoge bal werd verlengd door Hein en op perfecte waarde geschat door de Leeuw. Onder het oog van de toekijkende Thijs lobte Baas de bal nauwkeurig over de keepert, 5-0!!! Even later dacht Yorick de zesde tegen de touwen aan te schieten, wat hij ook deed. Maar Baas stond buitenspel en toucheerde de bal zelfs nog, waardoor de hinde viering onterecht plaatsvond.

Be Quick kon zelfs nog wat terugdoen. Dat verdienden ze eigenlijk ook wel. De 5-1 werd binnengepist en de wedstrijd was wel klaar. VVA wilde feest vieren! De mannen van de eerste selectie zette het vuurwerk klaar en bij het eindsignaal van Oostwoud barste het los. VVA 2 is na tien jaar wederom kampioen geworden!! Het vuurwerk van het eerste klapte erover naast alle nitraten en fakkels en het publiek genoot van de feestvierende selectie. We gokken het op een mannetje of 180 langs de kant, waarvoor dank! De ambiance en sfeer langs het veld heeft ons allen erg goed gedaan, waar een klein cluppie toch niet groot in kan zijn. Wauw! Harold Mijnheer huldigde namens het bestuur de staf, de selectie en de kledingsponsor en nadat aanvoerder Erik Mostert de schaal toonde aan het publiek kon de muziek aan en de tap open. Een kleine opsomming van de activiteiten na 16:00 uur.

De sik

Pascal zei na wedstrijd één (Be Quick uit, 0-8 winst) dat als we kampioen zouden worden, zijn sik eraf zou gaan. HJ Kuiper wilde deze weddenschap wel met hem aangaan en zodoende! HJ was eerst nog coulant, maar Pascal is een man van zijn woord. HJ zette onder luid gejuich van de zuipende kantine de schaar in de sik. Deze krijgt nog een mooi plekje in de kantine ergens bij de kampioensschaal. Video is op te vragen.

Platte kar

Good old Harold Mijnheer had uiteraard een Lanz Bulldog (bop bop bop bop) geregeld voor de rondrit door het dorp. Dit gebeurt niet zo vaak in Balkbrug, wat het toch wel extra mooi maakt. Met muziek en een hossende selectie werd de tour door Balkbrug gemaakt. Hunter stapte helaas al af bij de parkeerplaats omdat zoon Sven riep om zijn kersverse papa. Ook een kleine tussenstop bij Henny van de Kroeg om even te pissen. Ware het niet dat een touringbus uit Coevorden ook stopte en ons zomaar een schaal met hapjes aanbood! Tien seconden, op. Oja en het bier was ook op. Gelukkig was Henny de beroerdste niet en schoof hij drie koude kratjes op de kar. Hulde! De rondrit werd verder doorgezet langs de patat topa van de Snackpoint en de voortuin van Beer waar achteraf zestien flesjes bier zijn gevonden.

Huldiging

Helmich, HJ en Jan hadden zelf ook nog een huldiging geregeld. Op één van de tafels werden de spelers naar voren gehaald voor een mooie medaille maar werden er ook drie spelers uitgepikt die nog een prijs hadden verdiend. Marcel Baas wist nog te scoren tegen Be Quick en eindigde daarmee op twaalf treffers. Een dikverdiende topscorerstitel voor hem, al had Pascal zijn twaalfde ook binnen moeten schieten. Topseizoen Baassie.

‘Blijf maar staan hoor!’ We hebben het vaak gehoord, en terecht. Niek Wezenberg gaf de meeste assists dit seizoen en kreeg daarom een trofee met ‘De assistenkoning’. Ook vandaag weer een lekker passje op ditmaal Sven in de eerste helft.
We hadden veel rookies dit jaar, maar er is maar één Rookie of the Year geworden. Nick Buiter begon dit seizoen bij het tweede elftal maar werkte zich al rap op als vaste basisklant. Met de coaching zit het bij Hunter, Ramon en Hein wel goed en dat bleek. Een trouwe leerling die Buiter. In de winterstop naar het eerste gegaan, alles gespeeld en niet meer verloren. Met recht talent van het jaar!

Het bleef nog lang onrustig bij de kantine. Nummers als ‘Schatje mag ik je foto’ en ‘Kind van de duivel’ knalden door de speakers en ik denk dat we de mensen oprecht mogen bedanken die de kantine op hebben moeten ruimen. Wat een oorlogsgebied was dat zeg. Maar wel gezellig…

Zo blijkt het weer waar een kleine club als VVA groot in kan zijn. Of het eerste, de dames of een ander elftal kampioen word, het wordt op dezelfde manier gevierd. Met z’n allen, saamhorig en met trots. Want het draait om VV Avereest en dat blijkt op dit soort dagen. Hoe bepaalde mensen en fietsen thuis zijn gekomen is onbekend, maar we zijn er allemaal weer. Op naar zaterdag, de seizoensafsluiting. Er komt nog een ander verslag over het tweede, maar dan ingezoomd op de spelers en een aantal redenen die belangrijk zijn geweest voor dit kampioenschap. To be announced…

Nogmaals DANK voor alle support! Forza VVA!

Klik HIER voor de foto’s.