De eerste driepunter van 2022 (en dit seizoen…)

Het lek is boven. We weten eindelijk weer hoe het moet. Winnen. Das Dritten is de Coronaperiode uitgevlogen als een herboren kraanvogel. Om Bonemans te quoten: ‘het was bij vlagen een combinatie van het Barcelona van Xaxi, Iniesta en Messi en het Ajax van 95. HHC 16 kwam afgelopen zaterdag naar Sportpark de Balk en werd door de jongens van het Derde van het kastje naar de muur gestuurd.

Hoe heerlijk was het om na deze donkere periode om 13.30 uur weer samen te komen in de Thuishaven. December en januari zijn natuurlijk al de meeste deprimerende maanden van het jaar, maar als er door een bepaald iets geen eens een nieuwjaarsreceptie en darttoernooi op het programma staan, dan zie je elkaar lang niet.

Daar stonden we, 15 spelers en staf. Minimaal 300 kilo zwaarder. Maar we hadden er zin in. Lekker weer omkleden in die gure kleedkamer. Daarna dat geweldige kunstgras op dartelen, waar achteraf weer de nodige bebloede maar heroïsche knieën zouden getuigen van een waar slagveld.

Denise, net hersteld van een forse buikgriep en de enige reden waarom we gezamenlijk geen 400 kilo zwaarder zijn geworden, zat er direct lekker in. Eerst dacht hij in de warming up dat hij een bal wel op goal kon schieten terwijl er een andere bal kwam aangerold. Hij schoot de bal, ging op de andere staan en brak miraculeus genoeg net zijn nek niet.

Daarna won hij met steen-papier-schaar het vlaggen en toen hij dat moest gaan doen begon hij op de middenlijn. Scheids Boem Boem Bigfoot Frans dirigeerde hem naar de lijn van de laatste man, waarna Denise nog resoluter op de middenlijn ging staan. Na herhaaldelijk aandringen ging hij toch op de lijn van onze laatste man staan. Toen we hem hier in de rust naar vroegen zei hij: ‘je loopt als vlagger toch mee met de lijn van de voorste aanvaller van de tegenstander?’. Idioot… Mooi dat je iemand op die leeftijd toch nog iets kunt leren…

We begonnen met Oubel in de goal. Onze uberschot heeft wel stilgezeten de afgelopen twee maanden kunnen we u vertellen. Achterin van links naar rechts: Haas (die zich er bij neergelegd heeft dat hij nu toch echt op z’n 40e wederom een treetje lager terecht is gekomen) Kocksie, Bollema (die als eerste van 2022 een nieuwe bijnaam kreeg: Mathijs de Zwaar) en Porno.

Centraal op de midden stonden JO Gruppen en LangLelijk. Linkshalf Kale Pirlo, rechtshalf Ecke. Voorin stond 4 ton aan spitsen met Beun en de Rooie Wout Weghorst. Bankie was gereserveerd voor Gait, Denise en de Koeze. DGL zat er nog als reservereserve als de nood echt hoog was.

We willen de wedstrijd even beginnen met een Shoutout naar Bram van HHC16. Ecke rekende zich al rijk toen hij eens naar zijn directe tegenstander keek. Een knul van Oublie’s postuur die iets te veel met een zak chips op de bank had gezeten deze donkere maanden. Zijn teamgenoten hadden hem in een maatje M gehesen en daarom kwamen de contouren van zijn navel en zijn parmantige Cup D65 mooi naar voren. Hij zette echter 1 sprint in, zakte door zijn hoeven en was klaar. Bram, knul, het waren 1 mooie minuten.

Nadat Bram vervangen was, begon onze voetbalshow. Er werd gecombineerd van links naar recht. Spitsen werden ingespeeld, die de bal lieten vallen, waarna Jo en Langlelijk de buitenspelers met befaamde dieptepasses links en rechts weg staken. Mooie voorzetten op goal en nog mooiere voorzetten op de spitsen waren het gevolg. Uiteindelijk volgde de eerste goal daar niet uit. Weghorst kaatste een bal per ongeluk en heel onhandig op Jo, die hem terug gaf aan Wout. Die besloot vanaf rechts ineens te stiftschieten ofzo. De bal zeilde op magnifieke wijze over de keeper in de lange hoek. Prachtig!

Daarna waren we constant de bovenliggende partij met een vlammende Ecke aan de rechterkant. Hij ging, hij kapte, hij zette voor (lees: schoot op goal, maar niemand weet het ooit), maar kwam iedere keer net te kort. We gooien het op een forse trainingsachterstand. Uiteindelijk gingen we rusten met alleen maar die ene goal.

Porno werd gewisseld en mocht met een boel zand in z’n vagina de vlag oppakken. Koeze begon de tweede 45 minuten op zijn plek. Helaas waren we het kwijt. Het werd rommelig. Ecke toonde eens te meer aan dat hij een trainingsachterstand had. Het werd tijd voor Eltoy om in te grijpen. Gait kwam en Ecke sneuvelde. Het ging direct een stuk beter. Het duurde dan ook niet lang of Wout kwam met zijn tweede briljante kunststukje van de dag.

De knul die ons Vieze-rooien gehalte weer goed opschroefde stond weer schuin aan de rechterkant van de goal en haalde wederom uit. Ditmaal leek de bal voorlangs te zeilen, maar werd hij door de wind richting de bovenkant van de verste paal gedragen. Daar kaatste hij op af en viel achter de keeper langs in het zijnet van de andere kant van de goal. Wederom Eric Cantona-achtige taferelen!

Niet heel veel later werd de hard werkende Jo Gruppen weg gestoken door Gait. Hij nam de bal in de zestien mooi mee, fakete een schot, de keeper dook, hij liep er simpel langs en schoof de bal uiterst rustig in de goal.

Dat was het moment voor Mathijs de Zwaar om een kramppartij te veinzen, waardoor DGL alsnog twintig minuten moest voetballen. Het maakte niet meer uit want niet veel later schoot Wout Weghorst zijn derde er in voor een hattrick en is hij onbetwist de topscorer van ons aller VVA.

We kregen er nog één tegen, maar dat mocht de pret niet drukken. De eerste driepunter van VVA3 dit seizoen! En dat werd gevierd! Bier in de dug-out, bier in de Thuishaven en bier in de kroeg. Het leven bestaat weer! Dit alles uiteraard keurig op anderhalve meter en binnen de nu geldende regels. Wat was het weer genieten. Hopelijk volgende week weer, als de KNVB onze nu afgelaste wedstrijd tegen Dedemsvaart gewoon weer even in het schema zet.

Nog even een paar kleine mentionings:

  • Hulde aan Kale Pirlo voor deze wedstrijd. Eltoy en DGL zaten zoals altijd te steggelen wie ze nou moesten wisselen, maar ze moesten hem wel laten staan. Prima pot!
  • Hulde aan Beun. De man die vroeger pogingen op het eerste elftal deed, heeft nu drie wedstrijden op rij niet gescoord in het derde elftal. Hij liet zich gelden. Frustratiegewijs judode hij een tegenstander op de grond en gaf de nietsvermoedende tegenstander daar de schuld van. Vervolgens ging hij met een kutsmoes direct na het eindsignaal naar huis. Beun, vriend, het komt wel goed schatje. Je goal komt wel.
  • Ineens was hij daar. Vergane, maar wel vereeuwigde glorie: Blubsie. Na een veertigste operatie aan de knie kwam hij met krukken plaatsnemen naast ons op de bank. Als oud-speler, oud-leider en oud-legende inspireerde hij ons aller Derde richting deze dikke overwinning. We hebben besloten om hem nu de rest van het seizoen als mascotte mee te nemen.
  • Jullie missen misschien ons Rooie Zwaailicht. Hij voetbalde niet, maar hij was wel aanwezig. Bollema was aan de beurt volgens het kratjesklassement en Zwaailicht werd gevraagd om aan het eind van de wedstrijd dat kratje even uit de vriezer te halen en richting het veld te brengen. Plichtsgetrouw deed hij dat. Alleen kwam op da moment Ecke net uit de douche en die belde of hij het kratje mee moest nemen. Bonemans zei, dat als Ecke het perfect timede, hij Zwaailicht mooi kon naaien door met dat kratje langs de andere kant van de kleedkamers te lopen. Zo gezegd, zo gedaan en dat rooie alarmlicht was echt helemaal de weg kwijt. Geen kratje in de vriezer, wel bier bij de dug-out. Het schijnt dat hij nu nog steeds op zoek is naar een kratje.
  • En als laatste nog een mooi moment op de bank. In de eerste helft kregen we een vrije trap op de rechterkant. DGL wilde ‘Smeer’ roepen, maar stopte al bij de S. Realiserende dat onze nummer 4 er niet meer bij is. Bonemans keek hem aan en zei: ‘jij wilde ook Smeer roepen he?’ Waarna de twee machtig moesten tieren. We missen je lullo.

Tot volgende week!