Terug op aarde.

De afgelopen wedstrijden waren hemels voor ons aller derde. Er werd gewonnen, fantastisch spel op de mat gelegd en een flinke opmars op de ooit zo treurige ranglijst gerealiseerd. Never change a winning team zeggen ze dan op televisie maar dat gaat natuurlijk niet altijd op.

Denise, normaalgesproken flegmatiek rechterflank bestrijker, stond de afgelopen weken op de goal en dat ging eigenlijk best goed. Hij voelde zich in de goal als een urban development studente in een dille & kamille winkel en verbaasde vriend en vijand door niet eens voor gek te staan in het knalroze Oublie- outfit.

Oublie had serieuze au aan zijn panty maar deze dagen leken afgelopen zaterdag voorbij. Vol misplaatste krijgslust hees hij zichzelf in zijn vertrouwde roze en eiste zijn plek onder het aluminium weer op. De rest van de krijgsmacht tegen ASC 5 uit Dalfsen, op 1 na laatste, was tamelijk karig; inclusief DGL zelf hadden we er 14. Dat was inclusief PieleGuido; door het 2e onzelfzuchtig aan ons afgestaan.

Ecke, Smeer, Bollema en Pielmans vormden de verdediging. Kale Pirlo, Pinkel, Shota en Skip deden dat op het midden en Koksi en Strik Veters gingen aanvallen. Op de bank zaten Porno, DGL en de eerder benoemde, behoorlijk gedevalueerde Denise. Ook zat daar plots neef Willem. Die stond tot ieders verassing zomaar in de kleedkamer. Onze niffo was voor zijn werk als beeldhouwer in Deventer die morgen en besloot aansluitend naar ons toe te komen. Zoals het een echte randstedeling betaamd dacht hij dat onze provincie 3 kerken en 5 klinkerwegen groot was zodat hem de afstand Deventer – Dalfsen toch aardig tegenviel.

De kleine selectie en alle bijbehorende hectiek werkten op de selectie als Ron Jans op een 50ct concert.  Bollema heeft tegenwoordig een echte baan als lollypapiervouwer bij de melkfabriek. Omdat hij ook wel eens in het weekend aan de beurt is kwam hij nog maar net op tijd voor de aftrap aangerend.

Ecke was zo overmand door verdriet door het nieuws dat Bökkers ermee stopt dat hij eigenlijk niet wou spelen. Hij stond erop dat we met rouwbanden gingen spelen maar helaas voor hem waren we die vergeten.

Een aantal gevestigde namen ontbraken dus. Teleurstellend dat sommige leden van dit geweldige team hun eigen plezier boven teambelang stellen. We noemen uiteraard geen namen maar onze menselijke waakvlam verkoos een nacht smeerpijperij met shemales in Amsterdam boven teambelang. En dan ’s avonds op de quiz onbeschaamd zijn lavahoofd alsnog laten zien.

In onze verslagen leest u wel eens dat we slecht beginnen maar vergeet dat. Een slecht begin is een understatement van nucleaire proporties. Dit was American Pie 6, Kale Pirlo op zondag, HJ en Jonkie SR op de pubquiz, ga zo maar door. Neef Willem had nog niet afgeveegd of het was al 1-0.

Daar ging overigens een overtreding van een Dalfsenaar aan vooraf maar de scheids weigerde daar iets mee te doen.

Dat schoot Oublie dermate in het verkeerde keelgat dat hij een nieuw record op de 40 metersprint zette (kwam nooit boven de 20) om de scheids luidkeels op zijn fout te wijzen. Vervang roze voor blauw en het deed denken aan een soort corpulente Mel Gibson in een Braveheart scene.

De scheids was onverstoorbaar en bleek er algauw een satanisch genoegen te scheppen om ons VVA’ers zoveel mogelijk te irriteren. Na een door 2 personen uitgevoerde kelderklasse zaag op Ecke probeerde Pinkel de bal weer af te pakken waarop hij prompt een gele kaart voor zijn neus gezwaaid kreeg. Met 10 man werd het zeker niet beter en algauw stond het 2-0. Onze # stond aan de vlag, constateerde buitenspel, maar de man met de fluit riep iets over een eigen speler en keurde hem goed. Binnen het halve uur lag de 3e er ook in na een kinderlijk eenvoudig uitgespeelde overtal situatie.

VVA begon iets beter in het spel te komen en creëerde uiteindelijk een paar prima kansen.
Koksie had er zeker een kunnen maken en ook Strik kwam een teen nagel te kort. Die had hij, samen met de rest van zijn lichaamsbeharing, laten knippen bij een Turkse barbier waardoor hij eruit zag als iemand die hobbymatig pepperspray in zijn gezicht smeert.
Scheidsie bleef echter ieder wissewasje van ons affluiten en de gekste overtredingen weg wapperen.
Duwen met 2 handen was sowieso toegestaan, iets waarmee de ASC’ers dankbaar gebruik van maakten.

In de 2e helft kwamen Porno en Denise voor Peilmans en Kale Pirlo. Laatstgenoemde was onder serieuze verdenking op het dragen van het coronavirus. Dat vertelde hij elke tegenstander zodat ze niet bij hem in de buurt durfden te komen. Helaas deed hij weinig tot niets met de geboden ruimte en teleurgesteld verliet hij het veld.

Shota maakte zijn faam als paal en lat – topschutter weer eens waar en de rest van de aanvallen eindigden meestal bij de uitstekende keeper van ASC.

VVA kwam weer een beetje in zijn eigen spel en zette de Dalfsenaren met de rug tegen de muur.

Uiteindelijk werd de moeite een beetje beloond met een knappe treffer van Koksi die even later met een spectaculaire omhaal dichtbij zijn 2e was. Het grensrechtertje stak bij iedere scheet zijn vlaggetje omhoog maar vreemd genoeg overrulede de scheids het appél voor buitenspel juist bij onze, uiteindelijk, enige treffer.

DGL kwam er zelf ook nog ff in voor Pinkel en benoemde zichzelf als stormram. Hij riep een paar hele stoere en professionele aanwijzingen maar het mocht niet meer baten.
En zo dropen we af, overigens niet nadat een van de tegenstanders ons in de kantine uitvoerig (en met een beetje kwijl) bedankte voor de punten. Tot volgend jaar pik.

S ’avonds maakten we weer enorm veel plezier bij de VVA pub quiz. Deze werd vakkundig door lang fuckin’ lelijk en vrouwe Koksi gepresenteerd en wederom niet gewonnen door de gedoodverfde titelkandidaten en broers Beer, Kale Pirlo en Denise. Zij waren feitelijk drukker met elkaar dan met de quiz zelf zodat Oublie en consorten er, net als vorig jaar, met een ruime voorsprong met de eindzege vandoor gingen. Het team met de vuurtoren werd overigens 2e.

Uiteraard houden we de moed erin en hopen we ooit weer eens een verslag te schrijven over een winstpartij.