Verslag ENC ’09 – VVA VR 1

Met de wedstrijd van woensdag nog flink in de benen, zetten we zaterdag alweer koers naar Nijverdal. Een gevreesd potje voor de meesten van ons, door het toch aardig fysieke team van ENC.  Met name Tess zag er klappertandend tegenop, de blauwe plekken en verwondingen van de aanvaring met haar tegenspeelster van de vorige keer waren net goed en wel hersteld.. en weer zou ze oog in oog staan met deze dame. Voor Rochelle waren de regels duidelijk deze keer, handen op de rug! Kleine reminder, de vorige wedstrijd speelden we gelijk tegen dit, laten we zeggen fanatieke, team met wel te verstaan 10 (!) man! Dit door wat kleine onhandigheidjes van Roosjes kant. Maar! Dit is je allang vergeven na je topprestatie van Woensdag 😉
Tijdens de warming up bleek het energie niveau wat aan de lage kant te liggen, André probeerde dit wat op te schroeven met de woorden ‘vanaf nu is elke wedstrijd een finale’. Waardoor wij direct herinnerd werden aan de heerlijke overwinning van afgelopen woensdag. Dus met de woorden van André nog nagalmend in het achterhoofd en een visioen over een ereronde op de platte kar betraden wij om 11:15 het veld.
Met een van onze gebruikelijke opstellingen ging het spel van start. Nadat ENC direct druk zette, ging VVA aan het werk. Een strakke tegenaanval op ENC volgde en Elize zei BAM! 2 minuten voorbij.. 1-0
Beide teams waren fel en dit leverde een fanatiek en spannend stukje voetbal op. Nadat Lisa flink geraakt wordt op haar bovenbeen ligt het spel even stil. Wanneer het spel wordt hervat weet ENC hier handig gebruik van te maken waardoor in de 19e minuut de 1-1 valt.
Wederom volgt er een blessure van onze kant, deze keer was het Remi. Ze moet gewisseld worden, op haar plaats komt Fiene. Er volgt mooi samenspel tussen Myrna, Tess en Ruth (die zich deze dagen weer bevindt in de bewoonde wereld, slaapt in een bed met een solide dak boven haar hoofd en hersteld is van de gure, ondraaglijke nachten in de wildernis) Dit samenspel levert een gevaarlijke aanval op met een mooi schot op doel van Tess. De keeper van ENC wist hem, al dan niet moeizaam, tegen te houden.

Rust.

In de eerste helft leken we ons toch weg te laten spelen, dit kon niet de bedoeling zijn. Dus kwam André met een nieuwe tactiek. 3 man achterin, 5 man op het midden en 2 ervoor. Het was een risico, maar dit moest hem worden! Na de aanval op haar been in de eerste helft, verkoos Lisa nu toch even de bank boven het veld.
In de eerste 15 minuten na de rust lieten we een sterk staaltje voetbal zien. ENC was totaal de weg kwijt door onze vernieuwde opstelling en hernieuwde spirit. Hier deden wij ons voordeel mee, alleen het doelpunt dat we hard nodig hadden bleef nog even uit.
Maar! het leek er sterk op dat we deze uiteindelijk makkelijk binnen gingen halen. Sanne stond inmiddels ook weer in het veld, samen met Marion wist zij een paar mooie aanvallen te creëren en dan Elize.. die gaf een dusdanig mooi balletje op het goal, waardoor Joyce nu nog steeds met kippenvel rond loopt!
VVA lijkt back in business en ENC lijkt in te kunnen pakken. Hierover had Joyce de volgende wijze woorden te zeggen: De eerste pannenkoeken zijn voor de kinderen…

Back to the match!
Na een kwartier zakte het niveau weer omlaag, inmiddels gaven de meesten eraan toe dat 2 wedstrijden in 1 week misschien toch wat ambitieus is.. iedereen verlangt naar een lekkere warme douche, een dekentje, een kopje thee en een comfortabele bank. Toch weten we in de slotfase van de wedstrijd een moment te pakken waar Tess haar vrolijke tegenspeelster moeiteloos passeert, waarna ze een voorzet geeft op Ruth, waarna Elize hem er uiteindelijk in weet te werken.. 2 goals voor VVA!

Het fluitsignaal luidt, wat een opluchting, het zit erop!
Ik heb het gevoel! …..dat ik iets vergeet..
Ik kan het nog even niet plaatsen..
Het is iets met een 6… 6 van hun kant misschien?

2-6?

Don’t know
Don’t care

Eerstvolgende wei sessie: Woensdag 6 april 19:30 op Sportpark de Balk!

See u there!

Klik HIER voor de foto’s.