Verslag VVAvereest 3 – Gramsbergen 7

Op zaterdag 29 oktober speelde VVA 3 een thuiswedstrijd tegen het zevende van Gramsbergen. Er werden voor de wedstrijd heel wat handen geschud, omdat # en Koksie jarig waren geweest, en Oublies broer een nieuwe hond had. Ook pronkte een ‘vers gezet logo’ op de onderarm van de half-schots, kwart pool, 1/10 dedemsvaartse goalie. Volgens mij een Ajax logo, maar dat weet ik niet zeker.  Gramsbergen stond op alfabetische ranking onder ons, met een gelijk aantal punten  en exact  hetzelfde doelsaldo.Het zal u allen niet ontgaan zijn, dat wij als Het Derde, Gelden bij elkaar gelapt hebben, om daarvan (onze twaalfde man wilde ik zeggen, maar daar zou ik de rest van onze fanatieke aanhang enorm mee teleurstellen) een cilindervormig apparaat, met daarin speakers en een bluetooth ontvanger, gekocht hebben. Boxje, zoals hij/zij in de volksmond genoemd wordt, is al regelmatig belangrijk geweest.

Nu heeft de ontvanger van de Gelden, en dus betaler van het boxje, al verschijnende wedstrijden nagelaten, het extraatje wat bij Het Boxje geleverd werd, mee te nemen naar ons aller VVA clubhuis, alias, De Thuishaven, alias: Kleedkamer 7. Nou, onder enige druk, herhaling en misschien wel een vleugje zelfbewustzijn, nam de betreffende persoon het extraatje mee.

Het was een oranje vierkant. Zoals verwacht begonnen Blubs en Pepsie in het onbekende te blazen. # nam ze nog even mee naar zijn hokje, maar dat mocht niet baten. Blub en Pepsie bleven elkaar afwisselen, tot er plots, een soort van stoel zichzelf vorm begon te geven. Dit bleek allemaal om een nette vorm van ‘basisplekafdwingen’ te gaan. Dit vond coach Mayo zo slap, dat hij niet eens wilde poseren voor De Kelderklasse.

Diezelfde coach, ook wel The Fat One genoemd, had een verrassende opstelling gemaakt. Hij koos dit keer voor vijf op de bank, en elf in het veld. Dit bleek achteraf echt briljant! De eerste helft was niet om aan te zien. De  enige uitblinker was Dhr, D. Bollema, aan de vlag. Hij werd bij elke beslissing vermanend toegesproken, maar, desalniettemin, stak hij bij elke foute spelsituatie zijn vlag omhoog.

Gramsbergen scoorde. Het was tegen de publieke voorkeuren in, maar toch deden ze het. Het doelpunt kwam uit een goed uitgevoerde aanval, en perfect binnengeschoten door hun spits. Dit alles vertel ik om te benadrukken hoe goed Oublie was.
Pinkel, die op rechtsthalf begon, en een tamelijk zelfverzekerde houding toonde, werd er afgehaald. Maar toen later in de wedstrijd, er andere mensen ook graag wilden uitrusten, strekte Kareltje zijn rug, en trok zijn nr: 8 weer aan. Na een half mislukt schot van Kale Pirlo, kwam de bal in de richting van Pinkeltje gerold.  Pinkeltje, alias Kareltje, nam geen seconde bedenktijd, en ragde de bal wel 4,6 kilometer over het doel van e keeper van Gramsbergen.

De Groenwitgestreepte over-overburen, bleven gevaarlijk. Mensmeer, die een 3 voetbalde, was gelukkig al gewisseld. Koksie was ook niet in de buurt van zijn beschermer, en de ingekomen SpiekerJozuf stond niet op zijn vertrouwde plek… Tot, plotsklaps, het was de 95e minuut, Kale Pirlo gaf een voorzet, dat net zo goed een schot had kunnen zijn. De bal werd weggewerkt, en stuiterde over de kopcirkel, en toen zag Kareltje, alias, Pinkeltje, alias, Erik Buursema, zijn kans. Hij sprintte op de opstuitende bal af. Hij schreeuwde een zin die niemand verstond, gooide zij gehele gewicht naar voren, en de leren knikker stuiterde via de lat en de paal in het net.          1-1

Pinkletje rende naar de cornervlag en zette zijn welbekende dansje in. Normaal is Bert niet van de dansjes, maar nu danste hij vrolijk mee. Pavement trok zijn brase uit, en gaf hem aan de spits van Gramsbergen. ‘Aan de kant!’ schreeuwde hij.
MOTM: Pinkel
MVP: Oublie