VVA 3 ervaart eindelijk echt tegenstand

Jullie hebben al in geen tijden meer iets van ons gehoord. Onze oprechte excuses daarvoor. We zijn al een paar maanden met een extreem geheime operatie bezig en we kunnen jullie vertellen dat na enige voorbereiding het resultaat zichtbaar is. Door briljant tactisch inzicht van de Vier van de TC (Skippie, Eltoy, Bonemans en DGL) in combinatie met nieuwbakken trainer Dildo van het tweede elftal, staan we zowaar 2e!

Hoewel we een keer van koploper ASC verloren hebben, kwamen we pas afgelopen zaterdag onze grootste tegenstander tegen: een kut-idee van onze dames van Set Up! Het leek hun verstandig om in onze nieuwe kantine een enorm Oktoberfest te organiseren met Set Up, SCB en VVA. Resultaat: Iedereen zo zat als een kanarie… Maar wel gelachen.

De afgelopen jaren hebben we het qua resultaat niet briljant gedaan, maar nu zijn we uit de startblokken geschoten. Negen punten uit vier wedstrijden en we staan dus tweede. We hebben afscheid genomen van een paar oudegedienden, maar we hebben ook een paar oude knollen weer uit de stal getrokken.

Echter belangrijker: we zijn aan een verjongingskuur begonnen. Waar Bollema met zijn 159 kilo, maar 25 jaar al jaren de jongste was, heeft DGL nu in het bestuur zijn vetorecht eindelijk gebruikt. Als je al Vlaggenschip van een vereniging wilt presteren moet er jong elan zijn. Na een enerverende presentatie van Eltoy kon voorzitter Luuk Visscher niet anders dan zijn bestuur te dwingen om maar liefst 349 miljoen vrij te maken om te investeren in nieuwe spelers.

Dure contracten van Strik Veters, DJ, Gerrit en Mini Bi werden afgekocht. Daarvoor werden Japie (aka Kampina), Sven (gelukkig zit m’n vader in het bestuur, waardoor ik toch mag voetballen) van Dijk, Tom (Owh ik heb kleding gekregen, maar kan iemand me vertellen waar mijn trainingsjack is) Meulknik en een verdwaalde telg van de familie Bonen (Hoi ik ben Koen Bonen, maar ik grossier nu al in spierblessures) aangekocht. En vergeet natuurlijk Kuupie niet. Waar papa vlagt, broerlief al jaren ploetert bij het Eerste, is mama aan de Meppelerweg nu blij dat één van de heren des huizes eindelijk een doel in het leven heeft: scoren en uitblinken bij Das Dritten.

Zoals dus gezegd, we gaan lekker. Een competitie richting Zwolle in plaats van de boeren uut het Oosten. De panties uit de stad bevallen ons wel. Ze huilen snel, hebben vaak zand in de vagina en verliezen daarom makkelijk van ons. Dat waarderen wij.  We openden sterkt met 3-2 tegen SV Zwolle 2. Daarna volgde een lastig te bevatten verlies tegen ASC, maar daarna kwamen we sterk terug met een 4-1 overwinning op SVI 9 en een 3-5 winst op Zwolse Jankerds 8. Na de nul punten die we vorig jaar uit de eerste negen wedstrijden pakten, zitten we er nu wel lekker in.

En toch kregen we zaterdag de klappen van de zweep. Succes laat de jongens zweven. En daar gingen de jonkies. Één voor één. Kampina liep al bij de opening van het Oktoberfest in een jurkje rond z’n kontje te showen aan iedereen die er maar was. Waar wij dachten dat Kocksie al jaren de hoer van het elftal was, heeft Jarona die taak duidelijk overgenomen.

Sven (aanbevelingen voor een nieuwe bijnaam zijn welkom) toonde zijn slaperige gedrag wel weer volledig. Na door DGL wakker te zijn gemaakt toen hij weer aan het wegdromen was, kotste hij vol over de kale kop van zijn vader heen. Die werd niet persé kwaad, als heeft hij er met z’n rechercheursbaantje waarschijnlijk wel voor gezorgd dat Sven nu enkele dagen in het Quantamo Bay van Nederland zit, want hij is niet meer bereikbaar.

Koen (ook ik wil wel een bijnaam hebben, dus laat het maar weten) Bonen ligt nog op de parkeerplaats. Tijdens het feestje wilde hij op zijn fiets stappen, brak zijn oorlel en kon niet verder. Volgende week kijken we of hij daar nog ligt.

Meulknik was nog steeds aan het zoeken naar het horloge van Dokkie, de sleutels van Koen Bonen en de telefoon van zichzelf. Hij was zaterdagavond niet zo zeer zat, maar hij is deze items als sinds de beachvolleybal kwijt. Als iemand  hem kan helpen, geef dan even een seintje aan DGL. Meulknik’s moeder is in ieder geval allang blij dat hij zondagochtend niet voor de zoveelste keer naakt op de eettafel lag te slapen na een avondje zuipen.

Hoe dan ook, de toekomst van Das Dritten ziet er weer rooskleurig uit en wij willen de Activiteitencommissies van Set Up. SCB en VVA hartelijk bedanken voor een geweldig feest, met een uitstekende DJ en een meer dan prima zanger! Later we hier een 3-maandelijks evenement van maken!

PS 1: Uiteindelijk was er maar één echte winnaar: Kale Pirlo. Die had zijn tafel vast, schoof een beetje van links naar rechts en brabbelde. Zo kan het dus ook mensen

PS 2: Wie is nu degene die achter de Insta van Das Dritten zit? Het is nog steeds niet geraden, maar laten we stellen dat hij er lekker in zit.

PS 3: Het wordt echt tijd dat jullie weer komen kijken. Niet zo zeer om onze overwinningen, maar de Tovenaar is back. De Maestro bleek al jaren een enkelblessure te faken en heeft zijn dikke stalpoten weer in voetbalschoenen geweven: wat een genot om hem te zien. Hij is de enige die in het veld omschreven kan worden door een woord wat onze dames graag gebruiken: flaneren.

PS 4: Allemachtig wat heb ik een koppijn van de kut pullen bier. Wat een kutfeest, wat een kutafterparty en nog belangrijker, wat wordt dit een kutzondag.

Tot volgende week, dan trappen we thuis af tegen HTC 7!