VVA 3 pakt supergelijkspel tegen Den Ham 4

De tweede helft van het seizoen kon niet krommer beginnen. Na lang zoeken was het onze nieuwbakken wedstrijdcoordinator Allart Bisschop toch gelukt om een tegenstander te vinden voor een oefenwedstrijd tegen ons aller Derde. Den Ham 4 kwam op bezoek in Balkbrug en verscheen keurig om half 3 aan de aftrap. Owh nee… Toch niet. Kwart over 12 bleek de tijd te zijn.

Vrijdag 3 februari 2017 21.30 uur
De Grote Leider checkte na een mooie show van de Belgische grappenmaker Phillipe Geubels zijn telefoon en zag daar tot zijn verbazing een bericht van Allart Bisschop staan. ‘Het reisje naar Manchester gaat op 4 maart niet door, want De Beer heeft dan de kwartfinale van de beker met ons aller Tweede. Enne, morgen 12.15 voetballen he.’

Vrijdag 3 februari 2017 18.00 uur,
Ontvangen van Jeffrey Zwiers:
Jongens morgen voetballen. Thuiswedstrijdje tegen Den Ham 4 of 6 of een combinatie daarvan ofzo. 13.30 uur aanwezig, 14.30 voetballen. Vroeg naar bed en morgen goed je best doen!!!

Vrijdag 3 februari 21.31 uur
F*ck en k*t. Jongens klein foutje. Morgen niet om 14.30 voetballen, maar om 12.15. Dus uiterlijk om 11.30 aanwezig!

Zaterdag 4 februari 11.30 uur
Hulde aan het team. Op Strik na, die ietsie later kwam, was het iedereen gelukt om ondanks het kleine foutje toch op tijd te zijn. De Grote Leider trok het boetekleed aan, legde uiteraard wel de meeste schuld bij de wedstrijdcoordinator neer, maar offerde zich op om de eerste helft te vlaggen. Omdat we van onze grote selectie maar 12 fitte spelers en Erwin hadden, trok hij zelfs de voetbalschoenen nog aan om nog even mee te doen, maar daarover later meer.

Den Ham kwam keurig op tijd en de eerste indruk van de spelers was: phooee dat kon nog wel eens een pittig potje worden. Zo bleek.

Wij begonnen in een 4-3-3 formatie. Oublie uiteraard op de goal. Omdat de halve verdediging ziek zwak misselijk was of moest werken, zag Bollema de bui alweer hangen. En ja, het arme knulletje moest rennen op de linksback. Ecke, die rennen vet tof vindt, uiteraard rechtsback. Pavement en Bonemans stofzuigend en hakkend centraal achterin.

Op de midden van links naar rechts begonnen Kale Pirlo, Bert en Pinkel. Voorin Spieker, Blubsie en Baard. Skippie hield de bank warm, de Grote Leider hanteerde de vlag, Strik kwam na een kwarier ook aankakken en Piele kwam nog even kijken en vieren dat z’n darmen niet meer in z’n zak belanden. Vast publiek Erik Vos en Jeroen Ecke kwamen ook nog even genieten en uiteraard was papa Bollema, enigszins verlaat, ook aanwezig.

En wat een show was het weer. Na de wedstrijd stonden Bert, Pavement en De Grote Leider de pot nog even door te nemen met de Kapitan van het Tweede Erik Mostert en het was eigenlijk alleen maar lachen geblazen. Weinig serieuze momenten, hilariteit alom en Erik besloot ter plekke om nog minimaal 3 seizoenen bij het Tweede op niveau te blijven voetballen, voordat hij er ook maar aan denkt om in het circus van ons Derde te belanden. Want een circus was het.

Na tien minuten dachten wij allen: dat wordt 10-0 voor Den Ham. Een gedreven jong elftal dat rouleerde op het middenveld, doorschoof, snel was en daarnaast wij. Toch waren er niet echt grote kansen voor Den Ham en uit het niets kwam VVA zelfs 1-0 voor. Baard gaf op rechts Pinkel de bal en Pinkel had die bal nog niet, of hij schreeuwde knetterhard: SPIJKER!!. Hij slingerde de bal voor, de keeper van Den Ham dacht de bal simpel te kunnen vangen, maar daar was ineens onze Spijker. Met een sprint vanaf het kruispunt in Balkbrug wierp hij zich ineens voor de keeper langs en høkte hij de bal de goal in.

Wij snapten er niets van, Den Ham nog minder. De jonge ploeg voetbalde daarna namelijk beroerd. Constant de bal willen brengen, te laat de bal inspelen en zich compleet lopen te irriteren aan elkaar. Precies wat wij graag wilden.

Nog frapanter, wij kwamen 2-0 voor. Op een meter of 25 kregen we een vrije trap mee. De leider van Den Ham was vooral druk aan het schreeuwen dat de rechtsbuiten Jan moest oppakken en terwijl het hele elftal daar mee bezig was, schoot Pinkel de bal ineens laag diagonaal in de rechter hoek. Theo (zoals wij hem ook wel noemen, vernoemd naar Theo Jansen) wilde de bal eigenlijk links boven in de hoek krullen, maar dit was ook wel goed.

Toen we even laten van de dienstdoende scheidsrechter Boterman ook nog een strafschop kregen, waanden we ons echt even in de zevende hemel. Bert pakte dit buitenkansje keurig uit door de keeper de verkeerde hoek in te sturen en we stonden zowaar 3-0 voor.

Helaas vond de scheidsrechter het achteraf blijkbaar ook geen strafschop, want de 3-1 vlak voor rust gaf hij wel heel makkelijk weg. Den Ham schoot de bal in, maar op de lijn werd de bal gekeerd. De Grote Leider zag dat als grens ook en deed niets, omdat er gewoon door gevoetbald kon worden. De scheids, die op de zestien stond, vond het echter ineens een doelpunt en hoewel De Grote Leider herhaaldelijk om zijn aandacht vroeg, werd hij compleet genegeerd. De scheids trok zijn eigen lijn en kende de 3-1 toe. In het kader van ‘het is maar een oefenwedstrijd’ deden we er gezellig met de bank van de tegenstander wat lacherig over. Zelfs zij snapten niet dat het doelpunt werd goedgekeurd.

Hoe dan ook, op een onverklaarbare wijze stonden wij 3-1 voor. Verbazing alom in de kleedkamer. Veel vrolijkheid en een boel getier. Hoe kon het in vredesnaam dat wij hier 3-1 voorstonden? Nouja, nog maar een helft en dan maar zien of we die volle bak inzet vol konden houden.

De tweede helft was eenrichtingsverkeer. Den Ham kwam, wij gingen achteruit. Met ziel en zaligheid werd er gewerkt, geramd en gerend, maar gevoetbald werd er niet meer door het Driede. Den Ham was veel te goed en het wachten was op de tegendoelpunten.

Dankzij een voortreffelijk keepende Oublie bleven deze echter lange tijd uit. Vlak nadat Skip de uberstrijdende Blubsie in de spits kwam vervangen ging het helaas toch nog mis bij de 3-2. Na een verkeerde inspeelpass op ons middenveld werd een aanvaller van Den Ham rechts vrijgespeeld en deze schoof de bal kundig langs onze keepert.

Toen Bert het uiteindelijk toch opgaf en De Grote Leider zelfs nog even tien minuten er voor hem in kwam, was het het eigenlijk vragen om de 3-3. Die bleef dan ook niet uit. Een schot van aftstand belande nog op de paal, maar de rebound werd acrobatisch onderkant lat binnengewerkt door de aanvoerder van Den Ham. Dat was ook zo’n beetje het laatste wapenfeit en zo eindigde een vermakelijke pot in 3-3.

En vermakelijk was het, want man man man, wat was het bij vlagen een vertoning. Pak voor u zelf even dat standaard lachbandnummertje in uw hoofd erbij en lees de komende situaties even mee.

Het lukte onze Ecke in de tweede helft aardig om de linksbuiten van Den Ham bij te houden. Toen hij echter vergat dat hij voor het rennen eerst 180 graden moest draaien, huppelde hij even op één been, hinkte nog iets verder, waarna hij volledig op z’n bek ging.

Niet veel later kwam Pavement hem helpen. Beide zaten ze op de speler van Den Ham in te hakken. Pavement was de bal onder het rossen volledig kwijt, vroeg zwoegend aan Ecke ‘Heb jij um’ waarna de aanvaller er keurig met de bal volle bak van door ging, Ecke domkijkend en Pavement op de knietjes achterlatend.

Bij het nemen van een corner nam een middenvelder van Den Ham een ferme aanloop. Halverwege ging hij echter als door een hond gebeten naar de grond. Het leek wel alsof hij op z’n hak werd getrapt door een spook. Wat bleek nou? Volle bak kramp in de aanloop. Als iemand daar een filmpje van het gemaakt was ie nummer 1 op De Kelderklasse geweest en minimaal een week kudotopper bij Dumpert.

De Grote Leider was er nog geen twee minuten in. Er werd een bal hoog naar hem gespeeld en deze kwam precies op zijn knar en zodoende wilde hij deze doorkoppen. Spieker vond van niet. Met wederom een sprint, deze keer vanaf het Veldzicht, kwam hij zich er mee bemoeien. Hij riep inderdaad drie keer ‘ik’, maar de bal was zo overduidelijk voor Zwiers, dat die dacht dat hij een grapje maakte. De verdedigers van Den Ham keken rustig toe, want nu hoefden ze zelf niets te doen.

Papa Ecke en Erik Vos hebben zich in ieder geval weer kostelijk vermaakt en wij ook. En zoals Pavement als zei, dat om 12.15 voetballen is zo gek nog niet. Nu kon hij tenminste nog fatsoenlijk aan het bier, want ‘s avonds moest hij nog met de vrienden uit eten en dat was met een half 3 wedstrijd allemaal krap geweest.

Volgende week in ieder geval weer de eerste competitiewedstrijd van 2017. De derby tegen SCD staat op de planning. Als het goed is om 14.30 uur, maar nog even onder voorbehoud.

Zondag 5 februari
Bericht Janet Van Der Stoep-Mostert:
Beste Grote Leider. Super natuurlijk dat Joost gisteren een biertje kon drinken doordat de wedstrijd zo vroeg was. Bij het uit eten met de vrienden ging het allemaal wat minder helaas. We hebben Tom Hanks in het restaurant ontmoet. Joost heeft er helaas niet veel van meegekregen. Volgende keer de wedstrijd graag weer om half 3.

Groeten Janet.