SVV ’56 – VVA VR1

20 Maart was het de eerste lente dag van het jaar en mochten vele koetjes weer de beentjes strekken op het land. Verschillende filmpjes zie je hier dan van voorbij komen, de ene koe nog blijer dan de ander huppelend en springend…. Herkenbaar?

Whut? Denk je nu, dit is een voetbalverslag toch?

Zeker, het was een kleine intro om het gevoel weer te geven van de dames van VVA. Want om te spreken van ‘een winter” is misschien overdreven, maar enkele weken hebben we toch zeker op stal gestaan! En ik kan voor onze gehele opkomst (wel twaalf deze keer!) spreken, als ik zeg dat we stonden te trappelen om de wei weer in te mogen!

Dit heeft mede bijgedragen aan de eindstand gok ik…. J

Normaal begin ik met een nauwkeurige beschrijving van de opstelling. Maar, we hebben een nieuwe tactiek en geven voortaan deze uiterst waardevolle informatie niet meer vrij J Wel kan ik zeggen dat in het veld te vinden waren in een random gekozen volgorde (hahaa GOTYA!) een uitstekende drippelaar met een pirouette als specialiteit, langs de lijn zat onze vaste pittbull maar in het veld was er ook nog zeker één te vinden, dan Speedy (recente ontwikkeling), het kanon, de sluipschutter, Neymar en Messi hebben zich weer voor een avond bij ons gevoegd en niet te vergeten; Suarez rechtstreeks uit de bossen getrokken! (De ‘luxe’ omstandigheden van profs gaan er niet op vooruit deze dagen) En dan nog onze volleybalster, die na dit ijzersterke optreden omgedoopt mag worden tot Iron woman! Cause she is unbeatable! En eigenlijk… terugkijken op gisteravond hebben we er daar 3 van!

Dan ontbreekt in dit rijtje nog onze Zwevende Poema. Een aparte regel helemaal voor haar. Dik verdiend na haar prestatie van woensdagavond waarbij de ene zweefduik de ander opvolgde, zij elke bal hoog, laag, links of rechts met tweeën handen uit het net wist te houden. En naast die taak óók nog het overzicht over het team wist te houden en bemoedigende woorden over het veld verspreidde.

Wát een prachtteam!

Bij dit prachtteam waren er alleen wel her en der wat zenuwen voor de wedstrijd tegen de koploper die ons ook nog eens een tijdje terug onze allereerste punten hebben gekost! Maar… daar liet onze coach zich niet door intimideren. Na een goed staaltje research kwam hij met een briljant plan van aanpak. Dit in combinatie met zijn motiverende woorden zorgden ervoor dat wij om 19:30 vol energie de wei op huppelden.

Vanaf het fluitsignaal zetten wij direct veel druk en in de eerste minuten uit zich dat in een sterke aanval van VVA, waarbij volgens de aantekeningen van Joyce, de bal niet naast of over ging… maar áchter! Dat is nieuw jargon wat nog niet is erkend/opgenomen in de voetbalscene. Uhu, that’s right!

In het plan van aanpak van onze coach werd specifiek een van de aanvallers van SVV genoemd, hier had onze Roos een zware kluif aan. In het eerste kwartier kwam de gefreesde nr. 5 gevaarlijk in de aanval en wist zij haar voorbij te komen. Hier werd direct op gereageerd en geanticipeerd, (… onderonsje.. en ik kan nog even doorgaan haha) met als resultaat… geen voorbij rennende nr. 5 meer! Dit werd door haar denk ik niet geapprecieerd…

Na een kleine 15 minuten eisen de barre omstandigheden waar Suarez zich in bevond de laatste (en komende) 24 uur zijn tol. Een heftige kramp! Haar lichaam verzet zich tegen het gure buitenleven in de bossen en lijkt het even op te geven… maar ze weet zich weer te herpakken.

De eerste helft, die overigens gespeeld wordt met een super mooi uitzicht op een ondergaande zon, bestaat uit een enkele aanval van hun kant en voornamelijk veel druk van onze kant. Het lukte alleen nog niet om dit af te maken, we gaan met 0-0 de rust in..

Vol goede moed de tweede helft in!

Na een klein nagel-oog incidentje, waar ik niet te lang op wil blijven hangen voordat ‘kunstnagels’ op het ‘verboden-tijdens-voetbal-lijstje’ komen, is daar een super sterke aanval van Tess die een voorzet geeft op spits Marion en zij maakt hem keihard af…. 1-0!

We huppelden al blij in de wei…. Maar nu helemaal!

SVV zette even hierna ook een aanval in, maar dit liet Lisa niet toe! Zij maakte een trip vanaf de middenlijn tot exact in de voeten van onze keeper, nog steeds is er verwarring over wat zich daar nu precies afspeelde. Onze Maaike bleef scherp en wist zich op het juiste moment op de bal te storten.

Crisis afgewend.

Niet lang daarna zette onze jongste telg een aanval in samen met Tess, wat een bijzonder mooi samenspel opleverde en ook nog eens resulteerde in de 2-0!

Het ging er steeds meer op lijken dat SVV het op gaf, onze verdediging stond als een huis en er was voor SVV geen speld tussen te krijgen. Zelf de gevreesde nr. 5 kwam niet meer risicovol aan de bal.

VVA had de smaak te pakken en het bleef dan ook niet bij die 2… Tess haalde nog eens flink aan en sleepte het laatste doelpunt binnen van deze wedstrijd. .  3-0!

Met nog steeds kans op het kampioenschap waren wij op zijn zachts gezegd….  Blij!